قاب و بوم

کپرنشینان چابهار

نویسنده: انوشه پيرباديان (ارتباط با نویسنده)

در فاصله اندکی از شهر چابهار – با زندگی شهری و بازار لوکس منطقه آزاد – به نوعی از زندگی ساده‌ای برمی‌خوریم با خانه‌هایی سبُک از جنس شاخه و برگ درختان خرما و پوششی از حصیر و مردمانی لاغراندام با چهره‌های سوخته؛ تلاشگر در جدال با طبیعت برای ادامه حیات.

من نیز در مسیر سفرم در حاشیه جاده‌ای در اطراف چابهار به دو زن بلوچ برخورد کردم که کپه‌ای هیزم بر سر نهاده و به سوی کپرشان می‌رفتند. با آن‌ها همراه شدم تا مقصد. چه بی دریغ و گرم پذیرای میهمان بودند در کپری ساده و زندگی‌ای ساده‌تر؛ همراه با پدر پیر و نابینایی که مسئولیت حفظ و نگهداری او را نیز به عهده داشتند.

در این تصاویر در کنار طبیعت زیبای چابهار تأملی دارم بر این زندگی که بی شک در قیاس با ساختار شهرنشینی ادراک‌شدنی نیست.