محوطه باستاني چغازنبيل

تصویر و متن: کیانا پورآئین

در قرن سيزده پيش از ميلاد، اونتاش نپريشا (پادشاه ايلامي) شهر باستاني دوراونتاش يا محوطه باستاني چغازنبيل را احداث کرد. فضاهاي اين شهر را سه حصار متحدالمركز تفكيك مي­كنند كه در مركز آن­ها يك معبد مطبق يا به اصطلاح باستان (ذيقورات) جاي دارد. درطراحي شهر، فضاي بين حصارهاي بيروني و مياني عمدتاً به كاخ­ها و خانه­هاي شهر اختصاص  داشته است، به طوري كه سه كاخ در گوشه شرقي و در مجاورت  دروازه شاهي بنا شده است. حد فاصل بين حصارهاي مياني و دروني به محله مقدس معروف بوده و براي خدايان مختلف در نظر گرفته شده است. اكثر معابد در اين  بخش كشف شده­ اند. فضاي محصور در حصار دروني اختصاص به معبد مطبق يا ذيقورات داشته است.

اين شهر در سال ٦٤٠پيش از ميلاد توسط آشورباني پال پادشاه آشور تصرف و ويران شد.كاوش­هاي گسترده­اي در اين محوطه باستاني توسط رومن گريشمن باستان­شناس فرانسوي در دهه پنجاه و شصت ميلادي صورت گرفت.

در سال١٩٧٩م چغازنبيل با شماره ١١٣در فهرست جهاني يونسكو ثبت شده است.